Tagarchief: interactieve beleidsvorming

Twee nieuwe LinkedIn groepen

Uitsnede (detail) uit de foto "Stone elephants along the spirit way of the Hongwu Emperor at Ming Xiaoling" van Vladimir Menkov (2011-01-27), gebruikt volgens Creative Commons CC BY-SA 3.0. Originele foto: http://commons.wikimedia.org/wiki/File:Stone_Elephant_Road_-_elephants_-_P1060468.JPG (http://flande.rs/i3)

Uitsnede (detail) uit de foto “Stone elephants along the spirit way of the Hongwu Emperor at Ming Xiaoling” van Vladimir Menkov (2011-01-27), gebruikt volgens Creative Commons CC BY-SA 3.0. Meer info: http://flande.rs/i4

Na de LinkedIn groep “Communicatiemedewerkers bij de Vlaamse overheid” (enkel bedoeld voor die categorie Vlaamse ambtenaren, sorry) hebben we er bij de afdeling Communicatie zopas twee nieuwe opgericht :

  1. de LinkedIn groep “Sociale marketing, nudging, keuze-architectuur en gedragspsychologie in de overheids- & non-profitsector
  2. de LinkedIn groep “Participatie en interactieve beleidsvorming“.

Beide groepen zijn open voor niet-ambtenaren. Dat rijmt met deze OESO-aanbeveling uit 2012 ;-) met name “2. Adhere to principles of open government, including transparency and participation in the regulatory process”. Meer daarover op www.oecd.org/gov/regulatory-policy/recommendations-guidelines.htm (met daar deze pdf van 564 kB).

En tot slot: in dit artikel vindt u meer nuttige links over open policy making e.d. in de buurlanden, en nog meer wegwijzers naar artikels en sites over de onderwerpen van beide groepen.

Getagged , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Ideeënlab, inspiratieboek en inspiratiedag over participatie

Omslag van "Participatie, de wol bij al het geblaat - frisse praktijkverhalen en prikkelende gedachten": reader bij de Inspiratiedag Participatie in het Vlaams Parlement in Brussel op 2014-12-09. Uitgave van Levuur, Kortom en de afdeling Communicatie van het Departement Diensten voor het Algemeen Regeringsbeleid (DAR). Wettelijk depot: D/2014/3241/341. Bestands-URL van de reader: https://toecomst.files.wordpress.com/2014/12/participatiedewolbijalhetgeblaatreaderinspiratiedag20141209.pdf (11 MB). Bestands-URL van de afbeelding: https://toecomst.files.wordpress.com/2015/01/inspiratieboekparticipatie_omslag.jpg (541 kB).

Op 9 december 2014 gingen meer dan tweehonderd deelnemers aan de inspiratiedag annex ontwerpavond “Participatie: de wol bij al het geblaat” in dialoog met een keure pioniers en spraakmakers die de voorbije jaren goede participatiepraktijken op de kaart zetten.

Het bijhorende Inspiratieboek (van maar liefst 100 pagina’s, ref. D/2014/3241/341) “Participatie, de wol bij al het geblaat – frisse praktijkverhalen en prikkelende gedachten” met een beschrijving van de cases en ook de bijhorende links én de beschikbare presentaties, vindt u hieronder, en ook hier of via Vlaanderen.be/publicaties.

Het Ideeënlab blijft online! Hoe betere acties opzetten rond participatie? Hoe obstakels omzeilen? U kunt uw ideeën ook na de inspiratiedag, of als niet-deelnemer, blijven posten op het online ideeënlab: https://indiville.pulsarinnovation.net/ ! U kunt er ook de ideeën van de andere deelnemers aanvullen en verrijken. Zo ervaart u ook welke mogelijkheden online participatie biedt.

De deelnemers hebben ook heel wat getweet met hashtag #particiwol … via deze link vind je een mooi overzicht van alle tweets. Klik op “Lees verder –>” voor extra links en downloadbare pdf’s!

Lees verder

Getagged , , , , , , , , , , , ,

GastPost: Frank Van Swalm over minder regels en meer bewegingsruimte

Afbeelding om aan te duiden dat een blogpost op Toecomst.Com van een gastblogger is.

Speel- en beweegruimte. Portrechten ok via Kind en Gezin.

Ruimte om het moment te grijpen door Frank Van Swalm, communicatieverantwoordelijke bij Kind en Gezin

Ik zal het maar meteen toegeven. Ik ben de laatste weken nogal onder de indruk geraakt van het boek #inthemoment van Pieter Goiris en Tom Himpe. Niet omdat ik van nature graag dweep met straffe namen uit de reclamewereld. Wel om de heel eenvoudige reden dat hun boek herkenbaar is én toepasbaar. En ik las het op het juiste moment. Maar dat zal wel geen toeval geweest zijn ;-)

Herkenbaar omdat het model om meer en meer realtime ‘campagne’ te gaan voeren en dus sneller en flexibeler te gaan communiceren aansluit bij wat we de voorbije drie jaar bij Kind en Gezin stap voor stap proberen te realiseren.

Kind en Gezin staat met zijn rechtstreekse dienstverlening aan ouders en professionals in de kinderopvang voortdurend onder hoogspanning. Een spanning die ontstaat door een voortdurende nood aan innoveren, bijsturen, … En dat is nodig omdat Kind en Gezin veel van zijn dienstverlening aanbiedt aan een doelgroep die zich zo wat elke 3 jaar vernieuwt én bovendien in een leeftijdscategorie zit die altijd opnieuw hoge eisen stelt. Eisen op het vlak van diensten (oogscreening, gehoorscreening, online dienstverlening, …) en uiteraard ook op het vlak van communicatie. Ze willen snelle en eerlijke informatie. Ze willen die informatie op maat en via alle nuttige kanalen. Een paar mooie uitdagingen als je ook weet dat die doelgroepen ook steeds diverser en complexer worden (taal, origine, …).

De voorbije jaren hebben we gewerkt aan snelheid en flexibiliteit. Net zoals bij alle collega’s in een context van minder budget en minder mensen in het traditionele communicatieteam, maar intussen wel hogere eisen van ouders, nieuwe thema’s (voeding en beweging) en vernieuwingen op elk inhoudelijk domein (Huizen van het Kind, nieuw decreet Kinderopvang en nieuw decreet interlandelijke adoptie).

Dan moet je gekende paden verlaten en communicatie binnen een organisatie anders gaan aanpakken.

Lees verder

Getagged , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

GastPost: Pieter Lesaffer over interactie en reacties als input voor beleid

Afbeelding om aan te duiden dat een blogpost op Toecomst.Com van een gastblogger is.

De vrijhaven en het beleid door Pieter Lesaffer, hoofdredacteur van Klasse, bij het Agentschap voor Onderwijscommunicatie

Op welke manier ga je het best de interactie met je lezers / kijkers / klanten aan? Het is een vraag die veel redacties en communicatiediensten bezighoudt. Een interessant initiatief op dat vlak is het VRT-innovatieprojectDit is vandaag“, het samenwerkingsverband van jonge mediamensen die communicatievormen uitproberen. Een van de bedoelingen is om op de website verschillende bijdragen over één bepaald thema (in dit geval onderwijs) aan elkaar te linken in functie van de reacties die erop komen, om zo tot een hogere vorm van interactie te komen.

Ook in overheidscommunicatie leeft de vraag naar interactie heel erg. Binnen het domein van onderwijs en opvoeding zijn we met Klasse de verschillende vormen van interactie aan het verkennen. Door in te zetten op Facebook, Twitter en Pinterest, en door na te denken over de vorm die onze inhoud moet krijgen in functie van de interactie die we willen bereiken.

Dankzij de redactionele autonomie kan Klasse leraren, ouders en leerlingen op een bottom-up manier benaderen en op een neutrale, geloofwaardige manier informeren en versterken. De stappen die we nu in onze online berichtgeving zetten, leren ons dat deze positie ook voor het stimuleren en beheren van de interactie een grote meerwaarde heeft. Dankzij deze autonomie kunnen we (steeds meer) een vrijhaven zijn voor meningen, kunnen we voor onze doelgroep de drempel verlagen om te interageren. Mensen schrijven er meningen die ze rechtstreeks tegenover het beleid niet willen / kunnen zeggen – dat geldt nog in grotere mate voor onze doelgroep leerlingen.

Voor overheid en overheidscommunicatie ligt daar een kans. Om een duidelijk afgebakende ruimte scheppen voor interactie, en daar de vruchten van te plukken, in de vorm van een bloemlezing aan authentieke reacties: een belangrijke input om beleid te maken. Tegelijk maakt dat voor de lezer / kijker het perspectief duidelijker: er is een vrijhaven voor interactie, waar een mening geen consequenties heeft, en er is daarnaast een overheid waarin we vertrouwen stellen om een visie en een beleid te maken die al deze individuele meningen overstijgen.

Getagged , , , , , , ,

Aanvulling op Fran Bambusts gastblog over Nudge

Detail uit de omslag van de Engelstalige editie van Nudge van Sunstein & Thaler bij Yale UP.

Een aanvulling wat betreft Nudge en de intro van Fran Bambusts geweldige gasblogpost van zopas, gezien ik erin word geciteerd. Ik pleit(te hier), voor alle duidelijkheid, niet voor massale en ongenuanceerde nudging maar wel om als overheid goed na te denken over je doel & middelen eens je hebt vastgesteld dat de information overload een feit is, ja Babelse proporties aannemen kan, waar die objectieve overheidsinformatie van ons niet meer door geraakt als die louter cognitief georiënteerd is. En waar niet-volgehouden prikkels, hoe creatief ook, inderdaad niet meer volstaan om mensen grondig te informeren laat staan sensibliseren of om hun automatisch gedrag (term opgepikt bij Bert Pol) te doorbreken. Alsof de aandacht overal voor het grijpen ligt.

Daarin volg ik Fran Bambust hier volkomen. Volgens mij kunnen “nudge units” & keuze-architecturale methodes zeer nuttig zijn als richtsnoer voor slimme communicatie-acties zonder ballast, zij het wel in combinatie met interactieve beleidsplanning, doorgedreven focus op user stories en UX, waar GOV.UK ook op inzet, en “in the moment” real time marketing. Een grondige kennis van gedragsbeïnvloeding is alleszins zelden aanwezig in campagnebeslissingen, heeft de ervaring me geleerd.

Anderzijds is er het debat: mag het verder gaan dan voorlichten want ben je dan de Vrije Keuze van Burgers niet aan het manipuleren? Ik denk dat er altijd een tussengrond is met ruimte voor nudging, want waar gingen de Bob-campagnes of de rookstop in horecazaken anders over? Legitiem gezondheids- en verkeersveiligheidsbeleid binnen de parlementaire democratie, toch?  Ter illustratie enkele boeiende artikels:

  • Thijs Kleinpaste schreef met Uw keuze is de uwe niet  in De Standaard van 2013-07-27 een boeiende kritiek op de mogelijke excessen van Cameronnudging plannen in het VK. Daarin valt de term “technocratisch sciëntisme: voor alle problemen met en tussen mensen bestaat een oplossing die de psychologie kan aanreiken”.
  • Casper Thomas plaatste ook pittige caveats in Dom door schaarste (De Groene Amsterdammer, 2013-10-18), waarin hij Scarcity: why having too little means so much van Harvard bollebozen Sendhil Mullainathan en Eldar Shafir (MacMillan Times 2013-09, ISBN 9780805092646) besprak: “Nudge en Scarcity zijn twee boeken met een zelfde boodschap: we denken vaak dat de keuzes van mensen worden bepaald door rationele afwegingen. […] De praktijk is vele malen ingewikkelder. Wie moet kiezen in gebrekkige omstandigheden snijdt zichzelf eerder in de vingers, zo laat Scarcity zien.” Bijzonder relevant in doelgroepencommunicatie, uiteraard.
  • Overigens schreef ook Cass Sunstein een stuk over Scarcity getiteld It captures your mind (The New York Review of Books 2013-09-26). Ook Rutger Bregman schreef er met Waarom arme mensen domme dingen doen een boeiende bespreking van in De Correspondent (2013), net zoals de hierboven geciteerde Oliver Burkeman in the Guardian (2013-08-23). Het boek is ondertussen vertaald als Schaarste – hoe gebrek aan tijd en geld ons gedrag bepalen (Maven 2013-12, ISBN 9789490574994).
  • Behalve schaarste kan ook beslismoeheid een rol spelen, meer daarover hier.
  • Diezelfde Casper Thomas schreef met Amerika’s nieuwe tsaar een fascinerend profiel van Cass Sunstein in De Groene Amsterdammer van 2009-05-27 waarin de termen “libertair paternalisme” en “juridisch minimalisme” vallen. Een prikkelend citaat: “Behalve de grondwet spelen ook de gedragswetenschappen een belangrijke rol in Sunsteins werk. Zie bijvoorbeeld het opvallende boek Republic 2.0 waarin hij de gevaren voor de democratie in het digitale tijdperk uiteenzet. Zijn these is: internet biedt ons een oneindige bron van informatie. De individuele controle over informatiestromen biedt de mogelijkheid meningen en feiten die ons niet aanstaan eruit te filteren. Dat leidt tot sterkere polarisatie in het politieke debat en terugtrekking in het eigen kamp. Ook bij dit probleem kan een nudge volgens Sunstein helpen. Hij stelt voor computers uit te rusten met software die berichten met ruw en onbeleefd taalgebruik pas na 24 uur verstuurt, als de auteur hier opnieuw toestemming voor geeft. Zo kan worden voorkomen dat heethoofden in een impuls allerlei radicale meningen het net op slingeren. Het voorstel kwam hem op felle kritiek van zowel progressieven als conservatieven te staan: leiden dit soort plannen niet tot een beperking van de vrijheid van meningsuiting?”

Ten tweede nog een aanvulling in verband met die Nederlandse studie. Toen ik het eindrapport Gedragsverandering via campagnes (het literatuuronderzoek dateert al van 2011-05-18, projectnaam “Vergroten effectiviteit campagnes”) begin maart 2012 onder ogen kreeg, was mijn bedenking: “OK maar dit rapport blijft campagnes als vertrekpunt nemen. Dan staan we met “ons” 7E-model toch verder, ook al gaat Nederland vaak op andere vlakken voorop”. Ik plak hier even de samenvatting in:

Lees verder

Getagged , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

GastPost: Stef Steyaert over participatie en interactieve beleidsvorming

Afbeelding om aan te duiden dat een blogpost van een gastblogger is.

Foto van de G1000 ontleend aan de presentatie van Stef Steyaert op het Kortomcongres van 2013-11-18

Participatie: voorbij de inspraak door Stef Steyaert van Levuur

Het was boeiend om in een van de laatste nummers van De Standaard Weekblad van het voorbije jaar (nr. 122 d.d. 2013-12-21), met als thema ‘conflict & verzoening’, het dubbelinterview tussen David Van Reybrouck en Karel De Gucht te lezen. Aan de ene zijde de succesvolle schrijver die in zijn laatste boek “Tegen verkiezingen” (Amsterdam: De Bezige Bij 2013-10, ISBN 9789023474593) aantoont dat de hem dierbare representatieve democratie zware mankementen vertoont. Aan de andere zijde de door de wol geverfde machtspoliticus, de sublieme emanatie van het systeem, die door de wijze waarop hij zijn argumenten brengt alle stellingen van de schrijver ‘bewijst’ terwijl de minachting van de politicus voor de ideeën van de schrijver bijna van de pagina’s druipt. Het deed me denken aan de analyse van Alessandro Baricco in “De Barbaren” (2006, vertaling 2010 bij De Bezige Bij, ISBN 9789023471929): we doen er goed aan om geen angst en nijd te koesteren voor de culturele verloedering die de ‘barbaren‘ brengen want we staan aan de vooravond van een totaal nieuwe beschaving.

Lees verder

Getagged , , , , , , , , , , , , ,

Trends: 37. Tips: 119. Land van oorsprong: Nederland.

Enkele belangrijke analyses en waarnemingen van bij de Noorderburen.

#4 – 37 trends in de maatschappij en in het communicatievak die de Nederlandse Rijksoverheid relevant acht voor de overheidscommunicatie en om die reden in een rapport samenvatte “ter inspiratie en om de discussie te voeden. […] Veel trends gaan langer terug; andere zijn vooral voorspelling voor de komende jaren. De trends zijn in kaart gebracht via deskresearch en expertinterviews. […] Samenstellers van het rapport zijn Rita Timmerman (onderzoeksadviseur bij de Dienst Publiek en Communicatie (DPC) van het ministerie van Algemene Zaken) en Jeanine Mies (MIES / tekst en training).” U vindt de pdf van het rapport “Deel je rijk” (2013-06-27) via www.rijksoverheid.nl/documenten-en-publicaties/rapporten/2013/06/27/deel-je-rijk-relevante-trends-voor-overheidscommunicatie.html ; de managementsamenvatting staat op blz. 7 en lijst zeven clusters van trends op. Hoe duidt Erik den Hoedt (directeur van de Dienst Publiek en Communicatie van de Nederlandse Rijksoverheid) de relevantie voor de communicatiediscipline bij de Rijksoverheid? “Of we nu willen of niet, we worden gedwongen te opereren als netwerkspeler. Die veranderende rol voor de overheid maakt dat we op verkenning moeten.” Meer info: http://communicatie.vlaanderen.be/nlapps/docs/default.asp?id=1059 + www.rijksoverheid.nl/onderwerpen/overheidscommunicatie/documenten-en-publicaties/publicaties/2014/01/07/artikel-ga-op-safari.html

  1. Er is meer verwachtingenmanagement nodig van de overheid, die duidelijk maakt waar ze wel en niet voor staat..
  2. Als slechts één van de spelers in de mediacratie moet ze ook een andere bestuursstijl hanteren.
  3. De overheid moet relevante informatie actiever openbaar maken. Transparantie (met bijhorend accountability) opent mogelijkheiden voor betere diensten en nieuwe bedrijvigheid.
  4. Mensen hebben behoefte aan authentieke leiders met een samenhangend verhaal. De communicatiefunctie is meer en meer een verbinder.
  5. Aansluiten of faciliteren. Overheidsparticipatie in plaats van burgerparticipatie.
  6. De kijk op de wereld verandert. Denk bv. aan sharing, consuminderen, flexibeler werken en actieve ouderen.
  7. Conversatie wordt de centrale communicatiestijl: luisteren, monitoren en interactie online én offline. Mobiel groeit explosief maar oude kanalen blijven nog steeds relevant. In contact en verhalen (storytelling) ontstaat betekenis.

#5 – 18 agendapunten voor de Nederlandse overheidscommunicatie (2011). Op 10 november 2011 organiseerde de Nederlandse Academie voor Overheidscommunicatie het congres voor rijksambtenaren Open & Bloot“. Overheid en vertrouwen, transparantie en openheid waren de kernbegrippen. Henk Brons, directeur van de Rijksvoorlichtingdienst, Jacques Wallage, voorzitter van de Raad voor het Open Bestuur, toenmalig premier Mark Rutte en Nationale Ombudsman Alex Brenninkmeijer waren enkele van de namen die op het congres hebben gesproken. Tijdens het congres werd een lijst opgesteld om de ambtelijke top te inspireren om thema’s op de agenda te zetten die de rijksoverheid kunnen versterken. U kunt deze lijst met 18 agendapunten hier downloaden of terugvinden op blz. 71 van het boek Congruente overheidscommunicatie – aansluiten bij communicatiebehoeften van burgers van Hans Siepel, Frank Regtvoort, Gerald Morssinkhof & Floor de Ruiter (Bussum : Coutinho 2012, ISBN 9789046902943).

  1. Ga deel uitmaken van de netwerken die burgers met elkaar vormen.
  2. Actieve openbaarheid moet de default optie van de overheid zijn.
  3. Maak expliciet waar de taak van de overheid begint en eindigt.
  4. Leer van hoe de samenleving communiceert en volg (laat los!).
  5. Zet in op open data.
  6. Laat media-gebruik leidend zijn voor media-inzet.
  7. Geef je bestuurder tegengas als de burger onvoldoende aan bod komt.
  8. Doe een serie kleinschalige experimenten op het gebied van actieve openbaarheid.
  9. Voorlichtingsraad: zoek ruimte in coalitiebesprekingen en regeerakkoord voor betekenisvolle dialoog.
  10. Stel spelregels online communicatie op: hoe kan het je werk beter maken?
  11. Ontwikkel een betere zoekfunctie (ontsluiting) voor www.rijksoverheid.nl
  12. Train jezelf in echt luisteren.
  13. Wees een gids in je domein: “kaap een hashtag”. Laat je autoriteit gelden.
  14. Ga werken aan de ontwikkelingen in de ‘datasamenleving’.
  15. Bel burgers vaker rechtstreeks op.
  16. Kijk in de spiegel: waar sta je voor?
  17. Stap uit het frame van wij tegenover de burgers (je bent er zelf ook een).
  18. Laat beleid en uitvoering van elkaar leren, samen optrekken – ook online: “benut de kennis en de signalen die binnenkomen bij de uitvoering”.

#6 – 22 verbetersuggesties van Rein van Gisteren (2010). In datzelfde boek Congruente overheidscommunicatie staat op blz. 125 ook een lijst van tweeëntwintig “voor de vuist weg – goedbedoelde raadgevingen geformuleerd die de relatie tussen overheid en burger kunnen verbeteren en vooral verduidelijken”. Ze zijn van de hand van Rein van Gisteren (die ondertussen een aparte GastPost voor ToeComSt schreef) en stonden in diens essay Overheidscommunicatie versus burgercommunicatie – en hoe men iets dichter langs elkaar heen zou kunnen praten (Hoeilaart 2010). Toen ik ze online opzocht vond ik op blz. 19-20 van de pdf geen 22 tips maar 101 “stokpaarden”. In het vet de selectie uit het boek:

Lees verder

Getagged , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Inhoud van het project en verwante projecten

In onze hoofden en in onze samenleving … gebeurt veel. Er beweegt veel informatie in. Zowel de wereld als onze maatschappij en haar bevolking veranderen tegen een hoog tempo. Een goed functionerende overheid beweegt daar vlot in mee. Daarvoor heeft ze de vinger aan de pols van wat gaande is en hoe burgers denken, en voorvoelt welke trends en evoluties op ons afkomen. Omdat het belangrijk is eigentijds te zijn. Tijdig mee te evolueren, de kwaliteit van je dienstverlening en processen aan te passen en verbeteren. Dingen te voorvoelen in plaats van er te laat op te reageren. Dat kun je alleen als je een goede kijk hebt: visie. En vervolgens slim te werk gaat: volgens een strategie een bepaalde koers varen, die je dan waar nodig ook bijstuurt terwijl je onderweg bent naar die langetermijndoelen. Zo blijft die overheid efficiënt functioneren en goed inspelen op de noden van de burgers, bedrijven en instellingen die er op rekenen of er een beroep op doen.

Die Visie en strategie op de Vlaamse overheidscommunicatie voor de periode 2014-2020 willen we via cocreatie tot stand doen komen. De vorige keer dat we voor deze uitdaging stonden hebben we de collega’s die “intern” bezig zijn met communicatie intens betrokken. Dat doen we nu opnieuw, maar ditmaal met ook “externen” aan boord: beleidsmakers en experten in maatschappelijke trends en technologische ontwikkelingen. Uiteraard baseren we ons ook op wat we kunnen leren uit de contacten met de burger, op onderzoek, op vakliteratuur.

Is dit alles nieuw? Neen! Maar we willen dit keer dichter op het beleid zitten. Niet enkel evalueren hoe we het de voorbije jaren deden en waar we beter kunnen doen, maar ook met een brede radar de trends in ons vak voorvoelen en “onze” overheidscommunicatie beter af te stemmen op wat men verwacht van “het” overheidsbeleid. Pas dan kunnen we tot een goede dialoog komen tussen “communicatiemakers” en “beleidsmakers” en de factoren voor succesvolle communicatie en die voor efficiënt beleid goed op elkaar afstemmen. Zodat er niet langer eerst “in splendid isolation” een beleid wordt uitgetekend dat naderhand verkocht of uitgedragen moet worden, als het even kan “in een flashy site en ook op Facebook”.

Uiteraard vertrekken we niet van nul. Er zijn de vorige beleidsnota’s, en er zijn al bestaande projecten :

  1. het project kwaliteitsverbetering van de Vlaamse overheidscommunicatie
  2. het merkbeleid
  3. het project Vlaanderen in Actie dat in januari 2015 onderdeel werd van het reguliere langetermijnbeleid.

Hieronder meer uitleg over die projecten en hoe ze zich verhouden tot dit project (klik op Lees verder“).

Lees verder

Getagged , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,
%d bloggers liken dit: