GastPost: Frank Van Swalm over minder regels en meer bewegingsruimte

Afbeelding om aan te duiden dat een blogpost op Toecomst.Com van een gastblogger is.

Speel- en beweegruimte. Portrechten ok via Kind en Gezin.

Ruimte om het moment te grijpen door Frank Van Swalm, communicatieverantwoordelijke bij Kind en Gezin

Ik zal het maar meteen toegeven. Ik ben de laatste weken nogal onder de indruk geraakt van het boek #inthemoment van Pieter Goiris en Tom Himpe. Niet omdat ik van nature graag dweep met straffe namen uit de reclamewereld. Wel om de heel eenvoudige reden dat hun boek herkenbaar is én toepasbaar. En ik las het op het juiste moment. Maar dat zal wel geen toeval geweest zijn ;-)

Herkenbaar omdat het model om meer en meer realtime ‘campagne’ te gaan voeren en dus sneller en flexibeler te gaan communiceren aansluit bij wat we de voorbije drie jaar bij Kind en Gezin stap voor stap proberen te realiseren.

Kind en Gezin staat met zijn rechtstreekse dienstverlening aan ouders en professionals in de kinderopvang voortdurend onder hoogspanning. Een spanning die ontstaat door een voortdurende nood aan innoveren, bijsturen, … En dat is nodig omdat Kind en Gezin veel van zijn dienstverlening aanbiedt aan een doelgroep die zich zo wat elke 3 jaar vernieuwt én bovendien in een leeftijdscategorie zit die altijd opnieuw hoge eisen stelt. Eisen op het vlak van diensten (oogscreening, gehoorscreening, online dienstverlening, …) en uiteraard ook op het vlak van communicatie. Ze willen snelle en eerlijke informatie. Ze willen die informatie op maat en via alle nuttige kanalen. Een paar mooie uitdagingen als je ook weet dat die doelgroepen ook steeds diverser en complexer worden (taal, origine, …).

De voorbije jaren hebben we gewerkt aan snelheid en flexibiliteit. Net zoals bij alle collega’s in een context van minder budget en minder mensen in het traditionele communicatieteam, maar intussen wel hogere eisen van ouders, nieuwe thema’s (voeding en beweging) en vernieuwingen op elk inhoudelijk domein (Huizen van het Kind, nieuw decreet Kinderopvang en nieuw decreet interlandelijke adoptie).

Dan moet je gekende paden verlaten en communicatie binnen een organisatie anders gaan aanpakken.

Dat hebben wij gedaan door extra mensen te betrekken via een redactieteam (zie dit artikel in het  Communicatiejaarverslag 2012 van de Vlaamse Regering), maar ook door tijd en middelen vrij te maken om in de steeds veranderende omgeving ook snel te kunnen bijsturen in de communicatie van onze organisatie.

Extra mensen betrekken zorgt ervoor dat je meer ‘content’ kan produceren, extra kanalen kan uitwerken (video, sociale media, blogs, …) en dat dat met veel meer flexibiliteit en een hogere productiesnelheid kan.

Middelen vrijmaken betekent dat je – wanneer nodig – snel een team aan de slag kan zetten om nieuwe strategische lijnen uit te zetten, concepten uit te werken, design af te stemmen op de nieuwe inzichten. Het merk Huis van het Kind hebben we in minder dan een maand tijd tot stand gebracht. Van strategische nota tot lancering.

Die snelheid en flexibiliteit is nodig om als organisatie relevant te blijven voor je doelgroepen. En toch zal ook dit niet volstaan.  De volgende jaren zullen we elk van deze keuzes nog extremer moeten verder uitvoeren. Dat betekent dat we ons netwerk vanuit het redactieteam nog met veel meer mensen zullen gaan uitbreiden. Extra collega’s die mee content aanmaken en delen in hun eigen (lokaal) netwerk. Op maat van hun lokale doelgroep.

En dan vraag ik mij af wat ik in een beleidsnota 2014-2020 graag zou lezen om mij in mijn job als communicatieverantwoordelijke te versterken en dit mee mogelijk te maken.

Twee alineasuggesties

Misschien een alinea over loslaten? We hebben als communicatieverantwoordelijken een sterke drang om te beheersen,  om zelf touwtjes, taken, kanalen, content in handen te houden (elk op zijn niveau). Maar dat is dodelijk voor snelheid en flexibiliteit. Want het vergt langere beslissingprocessen en het zorgt ervoor dat we steeds verder van onze doelgroep beslissingen nemen over inhoud.

Zeker iets over bewegingsruimte! Als we meer #inthemoment willen werken, gaan we toch ook eens moeten nadenken over al die erg gedetailleerde normen, richtlijnen, procedures, begrotingen en huisstijlgidsen. Als we flexibel ‘campagne’ willen voeren is het niet echt handig dat we onze strategie vijf jaar op voorhand grotendeels in beton gieten, we ten laatste 1,5 jaar voor we gaan communiceren een begrotingscollega’s moeten beginnen stalken voor het nodige budget en dat we nog voor de start van een campagne meer controles hebben moeten ondergaan (via fiches, formulieren, commissies, werkgroepen, inspecteurs, …) dan een coureur tijdens de Tour de France.

Controle is goed, vertrouwen is beter. Een beetje meer ruimte dus om te spelen, te ondernemen, te experimenteren, … Dus normen die inspireren en tijdlozer zijn, begrotingsregels die speelruimte mogelijk maken binnen een budget (budget vrijmaken door vaste acties goedkoper te maken en te investeren in flexibiliteit) en gidsen die geen bijbels willen zijn.

Als er iets van die dingen in de beleidsnota staat – naast alle straffe nieuwe modellen en theoretische concepten – dan ga ik in 2020 ongetwijfeld een gelukkiger communicatiemens zijn.

Getagged , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

5 thoughts on “GastPost: Frank Van Swalm over minder regels en meer bewegingsruimte

  1. Een persoonlijke bedenking bij het normerend kader: toen op een bepaald ogenblik burgers boetes kregen omdat ze hun kijk- en luistergeld niet meer betaalden, terwijl dat nog niet was afgeschaft – de afschaffing was alleen maar aangekondigd – ontstond er een debat over hoe politici en media in hun berichtgeving meer aandacht moesten hebben voor het onderscheid tussen “balonnetje oplaten” of “beslissing meedelen nog voor de maatregel in voege treedt” versus “mededeling: dit is vanaf datum X een feit” (met aandacht voor ‘tijdigheid’). Misschien is het daarom dat een aantal media sindsdien op het einde van de maand nieuwsitems brengen als “wat verandert er op 1 februari”.

    De – terechte – vaststelling van het probleem leidde ook tot de creatie van het label “beslist beleid” (http://communicatie.vlaanderen.be/nlapps/docs/default.asp?id=811). Daarbij heb ik – heel persoonlijk – altijd het gevoel gehad dat het de zaken op z’n kop zet. Volgens mij mag, als je overheidscommunicatie ziet, de eerste verwachting vanzelf zijn dat die over beslist beleid gaat. En zou het net een toegevoegde waarde zijn als er in de gevallen waarover het beleid (nog) niet is beslist bij zou staan “dit is nog maar …” of beter nog “hierin kunt ù inspraak hebben of participeren volgens deze of gene methode”. Interactieve beleidsvorming? Ja en uitnodigend goed zichtbaar gemaakt! Een uitgestoken hand in plaats van een label dat vragen oproept als “wat betekent beslist beleid wel en wat niet” …

  2. […] denkt u van de huidige normen, waar wringen ze en waar gaan ze misschien niet ver […]

  3. Een alinea over loslaten … hier sluiten de stellingen van het Agile Marketing Manifesto bij aan: http://agilemarketingmanifesto.org/

    Iteraties met focus op ‘klant’ ipv op organisatie, quick wins, fail fast, flexibel plannen, maw lean -> lean startup (http://theleanstartup.com/) & de kunst van snel beslissingen nemen

Bedenkingen? Aanvullingen? Correcties? Lof? Reageer!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: