GastPost: Steven De Smet over smart politie

Afbeelding om aan te duiden dat een blogpost van een gastblogger is.

Dia 23 van het jaarverslag 2013 van Steven De Smet.“Smart politie: ook relevant voor de Vlaamse overheid” door Steven De Smet (beter bekend als “de Flik“),  hoofdcommissaris politie Gent.

Lokaal, federaal, stedelijk, provinciaal … de huidige manier van communiceren en de vlakke structuur die door sociale media komt bovendrijven duidt me dat we op het niveau van de Vlaamse overheid,  zowel op korte als lange termijn, misschien nog het meeste kunnen bereiken ? Hieromtrent heb ik, vanuit mijn ervaring en opleiding in de eerste plaats geënt op de politie,  een aantal ideeën ontwikkeld die evengoed geïmplementeerd kunnen worden bij andere overheden. Doch bovenal wil ik samen met jullie nadenken over de overheidscommunicatie van de toekomst en de digitalisering van ons leven …

Dat zijn ook stokpaardjes van mij. Ze hebben mij de afgelopen jaren dermate beziggehouden dat het leidde tot het boek De Nieuwe Politie(Tielt: Lannoo Campus 2012, ISBN 9789401405539 + hier ook als app). Mijn doelstelling toen ik het schreef, en nog steeds, is tweeledig: aan de ene kant steek ik al mijn energie in het effenen van de weg naar een veilige en leefbare samenleving voor onze (klein)kinderen. Aan de andere kant ijver ik voor een flexibele politieorganisatie die zich vlot en intelligent kan aanpassen aan tijdelijke en permanente wijzigingen in de maatschappij. Hoe kunnen we ervoor zorgen dat de politie zich niet laat ‘ontmarkten’ en dus een democratisch recht blijft nu en in de toekomst?

Mijn visie is :

  • dat burgers en vertegenwoordigers van de overheid, in mijn geval van Het Gezag, meer bepaald de politie, steeds meer verbonden zijn door digitale snelwegen
  • dat we samen veel meer kunnen bereiken dan geïsoleerd
  • dat delen van informatie en converseren met de burgers onze effectiviteit enkel kan verhogen
  • dat we online en offline niet meer afzonderlijk mogen zien
  • dat we moeten durven samenwerken – desnoods over landsgrenzen heen.

Klintk ook relevant voor jullie, toch? Hieronder wil ik nog enkele zaken aanraken die ik wel relevant acht voor de Vlaamse overheid.

Waar is de meest geschikte toegang, vroeg Bart Weekers hier al. Ik zou zelfs verder willen gaan: wat is het best mogelijke loket?  Als ik voorstel om politie en maatschappij elkaar te laten ontmoeten in aangepaste ‘commissariaten’ met moderne technologische middelen dan is dat niet omdat ik kick op 3D-loketten en de mogelijkheden die ze bieden om mensen met problemen sneller en persoonlijker te ontvangen dan in de hektiek van een wachtzaal. (Misschien een tip voor de mensen van Welzijn en Volksgezondheid. En / of die van 1700.) Het is ook omdat ik denk dat ze gewoon een logisch gevolg zijn van de innovatieve arbeidsprocessen aan de binnenzijde : ruimte voor flexwerken en een bedrijfscultuur die beantwoordt aan de verwachtingen van de aankomende generatie werknemers. (Misschien een tip voor de mensen van Bestuurszaken.) Vernieuw je loketten en vernieuw zo je human factor: in de HRM maar ook in je relatie met de burger.

Eigentijdse zorg veronderstelt een aangepaste organisatie en cultuur. Toen de politieorganisatie koos voor een gemeenschapsgerichte aanpak die meer zorg vooropstelt (“community policing”), kon dat voor mij geen succes zijn zonder zorg voor communicatie.

Daartoe werkte ik een concept rond communicatiegerichte politiezorg uit, een soort aanvulling op de De vier P’s van Politie (Politiezorg, Praten, Partners en Participatie) vatten het concept mooi samen. (Er zijn dus niet enkel 4P’s in de marketing ;-))  Het raamwerk van “De Nieuwe Politie” werd in 2013 aangevuld met het begrip Smart Politie“. Het is een filosofie voor duurzame kwaliteit waarbij ICT, wetenschap (meting, calculatie en analyse) en technologie mee op het voorplan komen. Werkpunten hierin zijn Samenwerken, Meten, Analyse, Rekenschap en Technologie. Het is een filosofie naar analogie met de opkomst van smart cities, ongetwijfeld goed bekend in het Vlaamse Stedenbeleid. Een gemeenschapsgerichte aanpak veronderstelt misschien ook dat je die Vlaamse Gemeenschap goed begrijpt en aanvoelt en Praten en Participatie aan boord brengt?

Transparantie komt niet zomaar. Speuren naar vermiste personen of voorwerpen gaat exponentieel vlugger als je netwerken op internet inschakelt, maar de politie mag dat niet (steeds) doen. Schrik om het beroepsgeheim te schenden, zorgt er misschien voor dat politiemensen té voorzichtig communiceren en transparantie vermijden. Er is dus een goed kader nodig dat het spanningsveld wegneemt in de werkprocedures. Want anders is het niet begrijpelijk dat een slachtoffer bv. zelf op zoek kan gaan naar wie zijn smartphone stal, terwijl dat voor de politie niet wenselijk is – procedureel maar ook omdat het simpelweg tot gevaarlijke toestanden kan leiden. Burgers zijn ook maar mensen, dus leg hen maar eens uit waarom iets dat voor hen heel simpel lijkt, toch weer niet zou mogen. Voor hen is dat uit de tijd. Het kader moet dus evolueren maar wel goed blijven kloppen. Ik  kan me voorstellen dat dat ook op Vlaams niveau een juridische uitdaging is, mutatis mutandis.

Niet enkel juristen maar ook communicatoren bepalen de organisatie. Om iets goed begrijpelijk te houden voor de burger, moet je het organogram soms aanpassen. Ik stel me bv. steeds vaker de vraag: is verkeer nog een politietaak? Of wordt het binnenkort bv. een taak voor het Agentschap Wegen en Verkeer (AWV)? In “De Nieuwe Politie” had ik al de idee om verkeer uit het kerntakenpakket van de politie te nemen en professioneler, efficiënter en extensiever te laten uitvoeren door een gespecialiseerde  organisatie. Welke andere overheidsorganisatie kan dat dan zijn? AWV, toch?

Specifiek qua overheidscommunicatie dringt de vraag zich ook op of het niet stilaan absurd wordt hoeveel instanties er over “het wegennet” praten. De federale verkeerspolitie, de lokale politiezones, het  Verkeerscentrum Vlaanderen, AWV, de VRT Verkeersredactie, Touring Mobilis, en zo voort – om nog niet te spreken over particulieren en eventorganisatoren. Wie is de beste stem?

Wat we ook delen, is een zorg voor goede crisiscommunicatie en crisismanagement. Dat spreekt vanzelf. Of toch niet. Ik zou er nóg een boek over kunnen schrijven ;-) !

Tot slot geef ik jullie ook graag nog ’s m’n jaarverslag van 2013 mee.

Boven alles wil ik er samen met jullie over praten, nadenken en debatteren – in de commentaarvelden hieronder of op www.deflik.be

Dia 16 van het jaarverslag 2013 van Steven De Smet: tweet van @Deflik van 2013-12-30, 9u52 am.

Getagged , , , , , , , , , , , , , , , ,

Bedenkingen? Aanvullingen? Correcties? Lof? Reageer!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: