GastPost: Vlaams ombudsman Bart Weekers pleit voor 1 open overheid

Afbeelding om aan te duiden dat een blogpost van een gastblogger is.

Een open overheid willen we zijn door Bart Weekers, Vlaams Ombudsman bij de Vlaamse Ombudsdienst

Vrijdag 2 december 2013 was een gure dag. Ik bracht mijn voormiddag door in een illegale kouwelijke stalwoning, waarvoor ene Albert 310 euro huur in de maand betaalt. Als Vlaams ombudsman was ik die dag bij Albert omdat Wonen-Vlaanderen hem zijn wachtpremie van 120 euro in de maand had “afgepakt”. Albert ontving die 120 euro omdat hij al vijf jaar (en dus te lang) wachtte op een sociale woning. Helaas voor Albert, ook de ombudsman bevestigde dat die premie van 120 euro écht definitief verloren was. Dat was namelijk zijn straf omdat hij zopas geweigerd had om te verhuizen naar een sociaal appartement aan 257 euro in de maand.

Die kou van dat stalbezoek kan ik nu nog voelen; en in mijn somberste momenten zie ik die stapel waarschuwingsbrieven op de keukentafel van Albert en denk ik “we mogen communiceren wat we willen, Albert bereiken we toch nooit écht”.

Gelukkig beleeft de ombudsman ook mooiere dagen. Zo was er verderop in december een verzoening tussen Gerard, buschauffeur voor De Lijn, en Youssef, zijn klant. Die twee waren in de herfst van 2013 samen helemaal door het lint gegaan. Het kostte ons wat babbels en ja, wat communicatie dus. Maar het resultaat mocht er zijn: voor mijn ogen, schudden Gerard en Youssef mekaar de hand. Samen zagen ze in dat verzoening en communicatie ook antwoorden kunnen zijn, zelfs bij situaties van racisme of onverdraagzaamheid. Op zulke momenten weten we het: mensen zijn wel degelijk bereid om bladzijden om te slaan; en het is een groot privilege om méé de voorwaarden te scheppen om dat mogelijk te maken!

De uitdagingen zijn groot, deze blog somt de projecten op. Als ik er één mag uitkiezen, dan is het toch deze: een open overheid willen we zijn. Laat ons dan beginnen met 1 entree en 1 uitgang (in plaats van het doolhof dat we nu aanbieden). Binnen-in mogen we het naar hartenlust ingewikkeld maken, maar voor de buitenwereld is dat beeld van “die 13” écht dodelijk. Elke Vlaming, elk jaar, één keer bij de 1700 of op www.vlaanderen.be (dat zijn dus zes miljoen telefoons en kliks, in plaats van de 3,8 miljoen vandaag) dat is écht toch wel het minste wat we op korte termijn  aan onze burgers verschuldigd zijn!

Aan u allen fijne eindejaarsdagen en een inspirerend commmunicatiejaar 2014 !

Getagged , , , , , , , , , , , , ,

9 thoughts on “GastPost: Vlaams ombudsman Bart Weekers pleit voor 1 open overheid

  1. […] Maken burgers het onderscheid tussen functies en entiteiten, en hoe relevant is dat nog? Hoe kunnen zulke problemen systematisch(er) worden onderzocht […]

  2. Een beeldend en menselijk stukje dat de vinger op een paar wonden legt.
    1. We laten als overheid mensen als Albert in de steek. We kunnen ons dan wel ‘in ons recht’ voelen, maar we zijn niet rechtvaardig bezig. Er moeten andere opties zijn dan waarschuwingsbrieven.
    2. Transparantie: ook de tevredenheidsbarometer van de Studiedienst van de Vlaamse Regering toont dat we daaraan moeten werken. En in het recente advies van Vlabest over de organisatie van de Vlaamse overheid las ik (vrij vertaald) dat een betere organisatie van de frontoffice (zoals een 1700) een motor kan zijn, maar dat ook de backoffice en de mentaliteit moeten veranderen: we hebben samen een opdracht, niet elk departement en agentschap apart. Werken in overheidsbrede programma’s moet belangrijker worden, ipv dat elk departement of agentschap wordt afgerekend op zijn eigen beheersovereenkomst.

  3. […] uitwegen genoeg om je gelijk te halen: voor de rechter, bij de ombudsman, op een hoorzitting, via de media of een politieke partij en uiteraard via het stemhokje […]

  4. […] is de meest geschikte toegang, vroeg Bart Weekers hier al. Ik zou zelfs verder willen gaan: wat is het best mogelijke loket? […]

  5. […] Wat denkt u van Bart Weekers’ pleidooi voor één entree ? […]

  6. Fran Bambust zegt:

    Wat mij al vaker opviel bij het praten met overheidsdiensten over – pakweg – de structuur van een website, is dat er vaak geredeneerd wordt vanuit de organisatiestructuur. Je vindt soms zelfs de verschillende kantoorruimtes terug in de dropdown-menu’s.

    Vreemd is dat niet. We organiseren doorgaans vanuit raamwerken en structuren die ons bekend zijn. We houden vaak aan de manier waarop we iets ordenen. Dat zorgt er dan voor dat we niet vanuit de mogelijke vragen van een burger, maar vanuit het aanbod van onze diensten denken, met al onze achtergrondkennis over de complexiteit van bevoegdheden, mandaten en juridische moerassen.

    Die complexiteit hanteren we als een gegevenheid, waarbij we de ene keer trots zijn omdat wij ze wel beheersen, terwijl we er de andere keer zelf tegenaan lopen met een frustratie als gevolg die uiteindelijk verwordt tot immobiel berusten. Bij discussies over mogelijke vereenvoudigingen, ten voordele van de gebruiker, vertaalt dit zich dan in een smalend hoofdschudden: “Zo simpel is het niet, hoor.” Laten we dan niet mee hoofdschudden, maar met lichtjes in onze ogen in onze handen wrijven: “Now, there’s a challenge!”

Bedenkingen? Aanvullingen? Correcties? Lof? Reageer!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: